วันจันทร์ที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2555

ความพ่ายแพ้ที่น่าภูมิใจและบรรยากาศที่น่าประทับใจ

หลังเกมแดงเดือดประจำฤดูกาล 2012-2013 ผลตามสกอร์ที่ออกมาเราแพ้ผีแดง 1-2 แต่สำหรับคนที่ดูบอลเป็นและไม่มีอคติก็คงจะดูออกว่าเราเล่นดีกว่า และที่เราแพ้นี่กรรมการมีส่วนมาก ไม่ว่าจะแจกใบแดงที่ไม่สมควรให้กับเชลวี่ หรือการให้จุดโทษที่ไม่สมควรเป็นจุดโทษ จริง ๆ ผมก็เข้าใจนะว่าคนเราก็มีความผิดพลาดได้ แต่การผิดพลาดมาก ๆ แบบนี้ไม่น่าเกิดขึ้นกับผู้ตัดสินระดับนี้ ถ้าเป็นผู้ตัดสินระดับลีกแถว ๆ สารขัณฑ์ก็ว่าไปอย่าง แต่พูดถึงเรื่องนี้ก็อยากให้แฟนบอลบ้านเราดูเป็นตัวอย่างนะครับว่า ไม่ว่าจะไม่พอใจกรรมการยังไง กองเชียร์ของเขาก็แค่โห่หรือร้องเพลงด่า แต่ไม่มีการไปปิดล้อมไม่ให้ผู้ตัดสินออกจากสนาม หรือวิ่งลงไปทำร้ายผู้ตัดสิน

กลับมาเรื่องนี้ดีกว่า บอกตามตรงว่าผมค่อนข้างผิดหวังกับกรรมการมากที่ทำให้ผลออกมาแบบนี้  ผมอาจจะเสียดายถ้าเราแพ้เหมือนนัดที่ผ่าน ๆ มา คือบุกกระจายแล้วโดนสวนตูมเดียวจอด เพราะถ้ามันเป็นอย่างนั้นมันก็คือความผิดพลาดของเราเอง แต่วันนี้มันไม่ใช่ กรรมการเป็นตัวแปรสำคัญจริง ๆ  ตอน 11 คนต่อ 11 คน นั้นเราเล่นดีกว่ามาก พอเชลวี่ไล่ออกเหลือ 10 คนเราก็ยังเล่นดีกว่า ถึงขนาดยิงนำไปก่อน ถ้าจะเล่นแย่ก็คงเป็นช่วงเดียวที่่เราโดนตีเสมอ และถ้าผลออกมาเสมอกันผมก็คิดว่าน่าจะเป็นผลที่น่าพอใจกับทั้งสองฝ่าย แต่กรรมการกลับมาให้จุดโทษที่ไม่น่าให้กับแมนยู พูดจริง ๆ ผมว่าลูกที่ซัวเรซโดนยังน่าจะเป็นจุดโทษของลิเวอร์พูลมากกว่าเสียอีก แต่ก็คงต้องโทษซัวเรซที่ชอบทำตัวเป็นเด็กเลี้ยงแกะจนไม่มีใครเขาเชื่อแล้ว

แต่ยังไงเราก็แพ้ไปแล้ว และคงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว แต่อยากจะบอกว่าผมภูมิใจในนักเตะทุกคน รวมถึงผู้จัดการทีมที่ตอนแรกเข้ามาผมก็ยังไม่ได้รู้สึกคาดหวังอะไรกับเขามากนัก แต่จากการที่ดูทีมเล่นมาหลายนัดต้องบอกว่าเขาทำให้ผมประทับใจฟอร์มการเล่นของทีมนะ และจากฟอร์มที่เห็นในนัดนี้ และนักเตะทุกคนรวมทั้งดาวรุ่งที่ก้าวขึ้นมา ผมมั่นใจว่านับจากนี้ถ้าเราไม่โชคร้ายจนเกินไป เราจะเก็บคะแนนได้เป็นกอบเป็นกำ เพราะเราได้ผ่านห้านัดแรกที่โหดสุด ๆ ไปแล้ว ถึงจะไม่ได้แต้มตามที่ผมคาดหวังไว้ว่าเราน่าจะได้สักหกแต้ม แต่จากฟอร์มการเล่นและผู้เล่นที่เล่นด้วยความมุ่งมั่นแบบนี้ผมว่าทีมเราน่าจะกลับมาได้เหมือนอาร์เซนอลในฤดูที่แล้ว ต้องบอกว่ามันเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าภูมิใจมาก

ส่วนในแง่ของบรรยากาศ ก็ต้องบอกว่าสุดยอดนะตั้งแต่การไว้อาลัย การจับมือกันของซัวเรซกับเอฟร่า และนักเตะที่เล่นกันอยู่ในสนามก็เล่นกันได้อยู่ในเกมของฟุตบอล ที่จะแย่และทำให้บรรยากาศเสียก็แค่การตัดสินของกรรมการ มาร์ค ฮัลซี่ เพียงอย่างเดียว

อีกจุดที่น่าประทับใจก็คือการเชียร์ของกองเขียร์สองทีมที่ผมได้พบบน twitter ซึ่งมีการยอมรับและให้กำลังใจซึ่งกันและกัน แฟนแมนยูก็มายอมรับว่าเล่นสู้ไม่ได้ แฟนลิเวอร์พูลก็ขอบคุณ และคนที่แฟนลิเวอร์พูลต่อว่าก็คือกรรมการไม่ใช่ทีมแมนยู แต่อาจมีบ้างที่ไปบอกว่ากรรมการถูกแมนยูซื้อไป แมนยูเป็นมาเฟีย  ซึ่งอันนี้ต้องเลิกนะ ผมคิดว่าไม่มีเรื่องแบบนี้หรอกแต่เป็นความผิดพลาดของบุคคลมากกว่า  

บอกตามตรงว่าผมค่อนข้างจะไม่สบายใจมานานแล้วในการเชียร์ของแฟนบอลในยุคนี้ คือมันเหมือนกับต้องจงเกลียดจงชังทีมและแฟนทีมอื่นที่เป็นคู่แข่งกับตัวเอง เวลาอีกทีมแพ้ก็ต้องไปเยาะเย้ย ซึ่งถ้าเบาะ ๆ ก็พอทำเนา แต่บางคนไม่รู้จักขอบเขต ยิ่งไปกว่านั้นยังใช้คำหยาบคายอีก และที่ผมไม่เข้าใจคือบางคนเราก็เห็นเขาบนโลกออนไลน์นี่แหละ ยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ไม่รู้กล้าดียังไงไปแซวเขาหรือด่าเขา สำหรับผมการแซวกันหนัก ๆ นี่จะทำกับเพื่อนฝูงที่สนิท ๆ กันเท่านั้น อยากจะบอกว่าเราเป็นคนไทยด้วยกันนะครับ การที่เราจะรักชอบอะไรที่ต่างกัน ชอบแมนยู รักลิเวอร์พูล ชอบมือถือ Samsung Galaxy หรือเป็นสาวก Apple มันจำเป็นที่เราจะต้องเกลียดกันหรือ

ผมเชียร์บอลผมก็แช่งแมนยู แต่ไม่ใช่เพราะจงเกลียดจงชังอะไร ผมยังชอบนักเตะแมนยูหลายคน และนับถือฝีมือการบริหารทีมของเซอร์เฟอร์กี้ แต่ที่แช่งก็คือการแช่งในเกมการแข่งขัน เพราะเราเป็นสองทีมที่เป็นคู่แข่งกันในด้านความสำเร็จ ทุกทีมมียุคของมัน ยุคนี้เป็นยุคของแมนยู แต่สมัยก่อนเป็นยุคของลิเวอร์พูล และบอกเลยว่าทีมที่เป็นคู่แข่งจริง ๆ ของลิเวอร์พูลในยุครุ่งเรืองจริง ๆ ในบอลลีกไม่ใช่แมนยูนะ แต่เป็นพวกวิลล่า เอฟเวอร์ตัน อาร์เซนอล ฟอร์เรสต์ (ซึ่งตอนนี้ตกชั้นไปนานมากแล้ว) ก็เช่นเดียวกับตอนนี้ที่คู่แข่งของแมนยูก็ไม่ใช่ลิเวอร์พูล แต่เป็นแมนซิ เชลซี อาร์เซนอล แต่ไม่ว่าสองทีมนี้จะเจอกันตอนไหนก็จะเล่นกันอย่างสนุกเล่นด้วยศักดิ์ศรีของสองทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหราชอาณาจักร

เราเชียร์คนละทีมแต่เราก็อยู่ด้วยกันได้ครับ อย่างบ้านผมผมกับลูกคนโตเชียร์ลิเวอร์พูล ภรรยาเชียร์แมนยู ลูกคนเล็กเชียร์เชลซี  ตอนผมจีบกับภรรยาเราก็แซวกันพอหอมปากหอมคอ ยุคที่ผมกับภรรยาจีบกันเป็นปลายยุครุ่งเรืองของลิเวอร์พูล หงส์ชนะผมก็ไม่กล้าแซวมากพอแต่งกันปุ๊บเป็นขาลงของลิเวอร์พูลขาขึ้นของแมนยู ก็โดนแซวหนักหน่อย แต่หลัง ๆ ไม่ค่อยโดนแล้ว เพราะหงส์เราขาลงซะจนเขาเบื่อจะแซวแล้ว :(  ถึงตอนนี้หลายคนอาจบอกให้เลิกกับภรรยาเผื่อลิเวอร์พูลจะกลับมาได้ ก็บอกตามตรงว่าคิดอยู่ เฮ้ยไม่ใช่!!!!!! ไม่เกี่ยว อย่าไปบอกใครนะเดี๋ยวผมจะไม่ได้กลับมาเขียนบล็อกอีก

เอาเป็นว่าสรุปเลยแล้วกันว่าสิ่งที่ผมประทับใจก็คือบรรยากาศของเกมทั้งก่อนระหว่างและหลังแข่ง และยังประทับใจการเชียร์ของแฟน ๆ ที่ผมได้เห็นใน twitter  เราจะรักอะไรเชียร์อะไรเราก็เป็นคนไทยด้วยกันอย่าให้อคติที่เกิดจากกความหลงมาทำให้เราหลงลืมความจริงข้อนี้ครับ  ผมอยากให้รักษาบรรยากาศการเชียร์แบบนี้ไว้ครับ และก็หวังว่าเดอะคอปทั้งหลายก็จะยืนอยู่ข้างทีมอย่างนี้ต่อไปนะครับ YNWA    


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น